Profilo di นู่เดียร์*~This's Kingdom of Love...FotoBlogElenchiAltro  |  Strumenti Guida |
|
17 maggio ยินดีต้อนรับสมาชิกใหม่ของครอบครัวจ้า"นังกุนเชียงน้อย"5555 ในที่สุด ก็ได้สมาชิกใหม่สมใจอยาก กุนเชียงน้อยของแม่ สุดที่รัก
เฮ้อต่อไปนี้เรามีสมาชิกใหม่ที่ต้องคอยดูแลแล้ว ดังนั้นก็ควรจะต้องมีความคิดได้ซะทีแล้วสิเนี่ย
ที่รักก็ช่างคิดเนอะ หาภาระมาให้เค้าจนได้ ดีเหมือนกันเผื่อไอ้ตัวขี้เกียจมันจะกลัวกุนเชียงแล้วไปจากชีวิตเราซะทีก็ได้
โฮ๊ะ โฮ๊ะ โฮ๊ะ .... 15 maggio กับหนึ่งวันดีๆและเซ็งๆ..เฮ้อ..ชีวิตเบื่อจัง เบื่อตัวเอง เมื่อไหร่จะโตสักทีนะอายุก็มะใช่เด็กๆแล้ว แต่เมื่อไหร่แกจะมีความคิดกะเค้าซะที
ตั้งใจเอาไว้แล้วว่าต่อจากนี้ไปจะเขียนไดกะเค้ามั่งหลังจากที่เลิกเขียนไปนานมากแล้ว
อยากรู้ว่าในแต่ละวันทำอะไรบ้าง คิดอะไรอยู่ จำได้ว่าเมื่อก่อนเวลานั่นอ่านไดตัวเองทีไรก็อดยิ้มไปกับมันไม่ได้ทุกที
อุปสรรคสิ่งเดียวที่มีคือความขี้เกียจตัวใหญ่มากมาย เมื่อไหร่แกจะออกไปจากชีวิตนี้ซักทีวะ
อิจฉาพวกเป็นไฮเปอร์จังทำไมเค้าอยู่เฉยๆไม่เป็นอ่ะ เค้าไม่เหนื่อยเหรอ กับการต้องทำอะไรอยู่ตลอดเวลา
ทำไมมันช่างสวนทางกับเราจัง ชาติที่แล้วเกิดเป็นตัวสล๊อตหรือไง ชาตินี้มาถึงได้ขี้เกียจแบบนี้
นั่งไปบางวันขี้เกียจหายใจขึ้นมาซะงั้นก็ยังมี คนเชี้ยไร ขี้เกียจตัวเป็นขนจริงๆ
ไม่อยากทำอะไร ไม่อยากไปไหน อยากอยู่กะเฟิร์ส นั่งคุยกัน2คน แย่งกันเล่นเกม ทะเลาะกัน งอนกัน อยากอยู่แบบนี้ไปตลอดจัง
จะเป็นแบบนี้ไปอีกนานแค่ไหนกันนะ ถ้าวันหนึ่งเราต้องแยกจากกันเราจะทำใจได้เหรอ พอเรียนจบก็คงต้องไปตามทางของตัวเองแล้ว
ถึงแม้เฟิร์สจะสัญญาว่าเราจะต้องได้กลับมาเจอกันอีก แต่ก็นั่นแหละทุกอย่างมันจะเหมือนเดิมมั้ย โอ้ยกูจะคิดทำไม ชาติไหนจะจบเนี่ย
อยากรีบเรียนให้จบอยากกลับไปอยู่ที่บ้าน อยากไปอยู่กับพ่อกับแม่ แต่ก็อยากอยู่ใกล้เฟิร์สด้วย โลภมากจริงเรา
จะเอาไงกะชีวิตดี จะไปทางไหนต่อ เบื่อแล้วอ่ะ อยากอยู่แบบเรียบๆง่ายๆพอ ทำไมคนเราต้องอยากมีเงินเยอะๆโดยเอาความสุขไปแลกมา
เฮ้ยมันจะดีเหรอ มีเงินเยอะแต่ไม่มีความสุข มีเงินเยอะแต่ไม่ได้อยู่กับคนที่รัก กลับอุบลไปจะทำงานอะไรดี
คงกลับไปรับราชการตามที่พ่อกะแม่หวังไว้ แต่ก็นั่นแหละ ทำงานมันจะมีความสุขได้ยังไงในเมื่อไม่ได้ทำงานที่เรารัก
แล้วงานที่เรารักล่ะมันคืออะไร ยังคงไม่มีคำตอบนี้ในใจเรา ลองถามตัวเองมานานแล้วอะไรคือความสุขล่ะ
คำตอบที่ได้ก็คือการได้อยู่กะครอบครัวเรา อยู่กะเฟิร์ส แต่กูไม่อยากทำงาน นั่นไง อีตัวขี้เกียจทำไมมึงขยันทำงานจังวะ
เฮ้อ............ชีวิตตอนนี้มีความสุขดีทุกอย่าง แต่ทำไมมันเหมือนยังใช้ชีวิตไม่คุ้มกะที่เกิดเป็นคนเลยอ่ะ
เรียนจบแล้วจะไปต่ออังกฤษกับพี่หนึ่งดีมั้ย คำตอบคือไม่อยากไป ไม่อยากห่างบ้าน ไม่อยากห่าง พ่อกะแม่ ไม่อยากห่างเฟิร์ส
เคยคิดด่าตัวเองหลายครั้งว่าทำไมตัวเองมีโอกาศแท้กลับไม่ยอมคว้าเอาไว้ ใครๆเค้าก็อยากไปต่อนอกกันทั้งนั้น
แต่ไม่ใช่เดียร์ ใครๆก็ว่าเดียร์โง่ แต่กูไม่อยากไปอ่ะ สโลแกนกูคือ Life is happy นะโว้ย ทำไมจะต้องไปลำบากที่ต่างบ้านต่างเมืองด้วย
แล้วจะมีความสุขได้ไงอ่ะหนึ่งเอ้ยน้องก็อยากไปกะพี่ว่ะ แต่ก็อย่างที่บอกน้องกลัวไปแล้วจะมีความสุข คงต้องทุกข์ใจมากมายแหงมๆ
น้องก็ขอให้พี่สาวคนนี้ไปเรียนตามที่หวังไว้แบบราบรื่น ไม่มีปัญหาและอุปสรรคใดๆนะ แต่น้องคนนี้คงไปกะพี่ไม่ได้จริงๆ
ถ้าไปกลัวอยู่อย่างเดียว.......กลัวไม่ได้กินส้มตำ อิอิ ผอมตายเลย ชีวิตตอนนี้เรียบๆน่าเบื่อๆ ไม่มีอะไร
แต่ว่าก็มีความสุขที่สุดในโลกเลยแหล่ะ 12 maggio ทำไมชีวิตกูต้องซวยแบบนี้ด้วยเดินอยู่ดีๆก็ขาแพลง นอนอยู่ดีๆก็โดนตะขาบกัดอีก อะไรกันนักหนาเนี่ย
เฮ้ยชีวิตนี้ไม่เคยไปทำบาปอะไรเลย ทำไมกูจะต้องเป็นแบบนี้
ชีวิตนี้จะเป็นคนดีไปทำไมวะ แม่ง..ทำดีไม่เคยจะได้ดี
สงสัยชาติที่แล้วกูจะทำบาปไว้เยอะแน่ๆเลย ชาตินี้เลยโดนอะไรที่มันหนักหนา
เมื่อไหร่กูจะหมดทุกข์วะเนี่ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
Life is happy ของกู เมื่อไหร่จะมันจะเป็นจริงซักที เบื่อโว้ย 10 maggio ทำไมกูจะต้องเลือกด้วย กูเกลียดการตัดสินใจโว้ยทำไมจะต้องเลือกด้วย ทำไมต้องเป็นกูทุกครั้งด้วยที่ต้องเกรงใจคนอื่นเค้า
เฮ้ยเค้าสิควรจะเกรงใจกู แต่ทำไมกูต้องมานั่งกลุ้มด้วย
เพื่อนกะอนาคต กูจะเลือกอะไรดี ก็แน่นอนแหละกูอยากเลือกอนาคต
อ้าว แต่ทำไมกูไม่กล้าพูดกะเพื่อนตรงๆ อมไรอยู่วะ
ทำไมชีวิตกูต้องมีอะไรเข้ามาเรื่อยเลย อยากอยู่สงบๆกะคนที่กูรัก กะครอบครัวของกู
และแน่นอนแหละ กะเพื่อนที่กูรักด้วย แต่ทำไมจะต้องมาล้ำเส้นกูด้วย
ไม่อยากเลือก ไม่อยากเจอปัญหา อยากอยู่เงียบๆ สงบๆ เล่นเกมไปวันๆ ทำไมจะต้องมาด้วย
กูเกลียดการตัดสินใจ แม่งเอ้ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
|
|
|
